En wat ook weer rap zal gaan is de cascaderun. Het wordt de 18e editie. De Giga-G cascaderun start om 13.00 uur en de finish is, zoals gewoonlijk, in de Hoofdstraat. De snelste tijd van de 10 mijl staat op naam van Nicholas Makau (47:04) en bij de dames op naam van Lucy Marharia (54:00). Vorig jaar was ik erbij. Nee; niet dat ik heb meegedaan, maar een schoondochter liep mee. Zo stond ik aan de kant, samen met twee kleinzonen, geestdriftig aan te moedigen. Een mooi evenement van onze gemeente Hoogeveen. Zelf ben ik niet zo van het rennen; ik ben meer van het kuieren. Dit is een ietwat oubollig woord. Toon Hermans had er een mooie definitie voor: ‘kuieren’ noemde de conferencier een ander woord voor het verticaal luieren. Gewoon een beetje rondlopen, wat kletsen met een ander, en ondertussen zien wat er om je heen in de berm opkomt of wat er in de etalages is uitgestald. Het is natuurlijk maar net waar je aan het kuieren bent.
Overigens mag zo’n eenvoudige wandeling van mij best enige lengte hebben. Ik schrijf het maar; anders heeft u mij al onder de categorie slome duikelaars ondergebracht. En zo is het niet; het voorjaar zet ook mij weer in beweging. Dat is wat de natuur uitwerkt. De zon schijnt weer wat feller, de lucht wordt warmer en de ontluikende natuur doet de rest. Terwijl de Cascaderun komend weekend gaat plaatsvinden, was het twee weken terug nog Pasen. En ik realiseer mij dat het toch goddelijke timing is om Pasen in het voorjaar te laten vallen. Na drie dagen doodse stilte, was er de opstanding ten leven. Het waren de vrouwen die als eerste bij het lege graf mochten staan. Wat een onverwachte wending. Nee, niet dat vrouwen hier als eerste waren. Mannen lopen wel vaker achter als het om scherp signaleren gaat. Het onverwachte zat natuurlijk in het open graf en de ontmoeting met Jezus, de opgestane Heer. En denk nu maar niet dat ze al kuierend op weg gingen om het aan de vrienden van Jezus te vertellen. Dat zal ongetwijfeld meer vergelijk met de ‘Cascaderun’ hebben gehad. Alleen de stopwatch kwam er niet aan te pas om de tijd waar te nemen. Ergens is dat maar goed ook. Naar mijn idee moet deze ‘run’ nog steeds doorgaan. Er is tenslotte iets groots te melden. We weten allemaal dat er na elke winter een nieuw voorjaar komt. Zelfs als de hele tuin in januari er als een dooie kale boel bijstaat. Waarom menen sommige mensen dan zo zeker te weten dat er geen leven na de dood kan volgen? Ik zou er wel een wedloop voor over hebben. Hoor mij eens …