Nog niet zo lang geleden was ik samen met mijn vrouw op de vakantiebeurs. Ogen, oren en reukorganen kwamen wij tekort om alles in je op te nemen. Reisorganisaties organiseren werkelijk van alles, zelfs reizen met “onbekende bestemming” en veel mensen schrijven erop in. Het schijnt te appelleren aan hun zin voor avontuur: in een bus stappen en niet weten waar je naartoe gaat. Het is overigens een “avontuur”, dat die naam nauwelijks verdient! Want al weet je dan niet waar de bus heengaat, je weet drommels goed dat hij om elf uur ergens stilhoudt voor een kopje koffie en een paar uur later voor een lunch en dat je, als alles volgens plan verloopt, ‘s avonds weer veilig in je eigen bed ligt.

 

Reis met onbekende bestemming

In de bijbel, in Exodus staat ook een verhaal van een tocht met onbekende bestemming. Maar de Israëlieten maakten een echte. “Het beloofde land”, waarheen ze op weg waren Hun verre vaderland had geen van hen ooit met eigen ogen gezien. Er waren geen reisbeschrijvingen van de ANWB met vooraf gereserveerde hotels. Er was geen sprake van een kopje koffie. Integendeel: er was gevaar en onzekerheid, en een totaal ontbreken van enige bevoorrading. Als je erover nadenkt, begrijp je eigenlijk niet dat ze er ooit gekomen zijn. En dat zouden ze waarschijnlijk ook niet, als God er niet geweest was. En terwijl ze nog maar nauwelijks op weg zijn, lijkt de situatie al volkomen hopeloos. Daar, achter hen, verraden stofwolken dat de vijand in vliegende vaart achter hen aanzit. Links en rechts de bergen van Pi-Hachirot, voor hen de zee. Ze zitten als ratten in de val. Geen wonder dat ze roepen tot de Here. En God antwoordt Mozes “Zeg de Israëlieten dat ze voorttrekken”. Dat is een antwoord om je ogen bij uit te wrijven. Voorttrekken. Gewoon verder gaan. Zee of geen zee: gewoon verder gaan. En het wonderlijke is als ze het doen, dan gaat het.

Op die reis met onbekende bestemming waar wij mee bezig zijn en dan bedoel ik niet die eendaagse met de bus of die van het nieuwe jaar dat voor ons staat nee, ik bedoel de echte, die ons hele leven duurt. Wat kun je het soms benauwt hebben, net zoals de Israëlieten die van alle kanten omsingeld waren door onmogelijkheden. Geen kracht en geen moed om verder te gaan. Wij denken dat wij alles zelf moeten klaren. Misschien roepen wij tot God: “O, God wat moet ik” en dan antwoordt God ons door zijn Woord. En Hij zegt: “Ik ben er ook nog. Ik wil met je mee gaan op de reis die voor jou te ver en te lang is. Ga maar rustig verder.” En het wonderlijke is, als wij in dat Gods vertrouwen verder trekken, dan gaat het. Dan is die zee helemaal niet zo onoverkomelijk als hij er uit zag. Want je weet, niet alleen trek ik door de Jordaan, er is Één, die steeds met mij wil gaan. Door de golven van smart, draagt Hij de eenzame, de verdrietige, de hulpeloze.

Lezer, mijn vraag aan u is, wilt u God niet de kans geven om met u mee te trekken door de woestijn van uw leven?

Misschien wilt u hierover eens verder doorpraten. Dat is mogelijk, neem dan contact op.

Ds. Bram. de Jong

Diensten

Iedere zondagochtend start de dienst om 10:00 uur. U bent vanaf 09:30 uur welkom!

Adres

Kerkgebouw de Schutse
Schutstraat 147
7907 CD Hoogeveen