Nog 2 jaar voorganger zijn in De Schutse. Waarom zou ik dat eigenlijk doen? Toen de vraag van de raad medio december bij mij kwam, werd ik hierbij stil gezet. Ja, voorganger zijn is ook werk, ik verdien mijn brood er ook mee. Maar er is veel meer voor nodig om ‘ja’ te kunnen (beter gezegd: te willen) zeggen. Wat is dat dan?

 

In de gemeentevergadering van 19 februari heb ik het ook gezegd: ik ben afgelopen jaar ook van de gemeente gaan houden. Punt. Natuurlijk kan ik uitweiden over momenten dat er ook worstelingen waren en er is altijd nog een hoop te wensen of te verbeteren. Maar is ‘houden van’ daarvan afhankelijk? Dat zit toch meer in een klik die er is (en als die er niet is, moet je daar ook conclusies aan durven verbinden). Punt.

De klik is er. De uitdagingen zie ik ook. Maar het meest werd ik geraakt toen ik Romeinen 1:11-12 las, waar Paulus zo treffend zegt: “Want ik verlang er naar u te ontmoeten en u te laten delen in een geestelijke gave, om u te sterken; of liever, om door elkaar bemoedigd te worden: ik door uw geloof en u door het mijne”. Dàt is wat God als het ware meegaf: laten het jaren zijn van wederzijdse bemoediging.

Dàt is waar ik naar uitzie: ontmoeting die bemoedigt in Jezus Christus – u door mij en ik door u. Geven en ontvangen. Daar ligt mijn roeping, daar ligt uw roeping. Onze roeping dus!

Jan-Martin Berghuis, voorganger.